توضیحی در مورد نصب Firewall Client
بصورت Default برنامه Firewall Client در شاخه MSPClient بر روي ISA Server ها Share مي باشد. Client ها بايد به اين Folder متصل شده و آنرا Setup کنند.
نکته مهم: اين برنامه را نبايد بر روي ISA Serverها نصب کرد!
فايلهايي که پس از نصب Firewall Client در محل نصب شده اين برنامه وجود مي آيد عبارتند از:
1) Firewall.txt: در اين فايل عملياتي که در هنگام Setup رخ داده است به ثبت مي رسد.
2) شاخه Setupbin: در اين Folder فايلهاي مخصوص نصب برنامه Firewall Client کپي مي گردند که از آنها مي توانيم جهت Remove کردن برنامه استفاده کنيم.
3) MSPLAT.txt : در داخل اين فايل تنظيمات موجود در LAT موجود مي باشند. اين فايل هرچند وقت يکبار توسط سرويس MSPAdmin بطور خودکار Update مي شود.
4)MSPClient.ini : در داخل اين فايل تنظيمات مربوط به Firewall Clientها (که ميتوان از طريق کنسول ISA و در قسمت Client Configuration انجام داد) موجود مي باشد. در هنگام نصب Firewall Client اين فايل ايجاد گرديده و هر بار Client دوباره Start مي گردد اين فايل Update مي شود. ضمنا" هر 6 ساعت يکبار نيز در صورت روشن بودن Client و اتصال آن به شبکه عمل Updating انجام مي گيرد.
5) Chkwsp32: اين فايل يک Utility تحت Dos جهت بررسي وضعيت Winsock Application هاي موجود بر روي Firewall Client مي باشد.
نکته : براي آنکه هرکدام از Clientهاي ISA Server بتوانند با استفاده از Web Server خود از طريق ISA به اينترنت متصل شوند بايد در Browser آنها تنظيماتي انجام گيرد که در Firewall Clientها نيازي به تنظيم اين پارامتر بصورت Manually وجود ندارد. زيرا مي توانيم اين تنظيمات را درقسمت Client Configuration از طريق کنسول ISA انجام دهيم و در نتيجه با تغييري که در فايل MSPClient.ini ايجاد مي گردد Clientها از اين تنظيم با خبر مي شوند.
Secure NAT Client: براي پياده سازي آن فقط کافيست که IP يک ISA Server را براي اين Clientها به عنوان Default Gateway تعريف نماييم.
Client Web Proxy: براي پياده سازي آن کافيست که در Web Browser اين Clientها آدرس ISA را به عنوان Proxy تعريف نماييم.
نكاتي كه بايد بدانيم
پياده سازي Automatic Discovery
يکي از دغدغه هاي مديران شبکه هايي که از روش Client Web Proxy استفاده مي کنند اين است که همواره بايد به کاربران ناوارد خود يادآوري کنند که در Browserهاي خود بايد تنظيمات Proxy را Set کنند. در اينجا يک روش ابتکاري را براي حل اين مشکل معرفي مي کنيم.
براي آنکه نيازي به تنظيم آدرس Proxy در Browser کاربران بصورت Manually نباشد مي توانيم در DHCP Server يک Option تنظيم نماييم تا Clientهايي که IP اتوماتيک دريافت مي نمايند علاوه بر IP , Subnet Mask و ... , تنظيمات لازم جهت Web Proxy را نيز دريافت کنند. براي انجام اينکار در کنسول DHCP بر روي Server خود R-Click نموده و Set Predefined Options را انتخاب مي کنيم. سپس در پنجره باز شده Add را زده و يک Option با تنظيمات زير اضافه مي کنيم:
(Name: WPAD (Web Proxy Automatic Discovery
Data Type: String
Code: 252
پس از وارد نمودن موارد فوق Ok را مي زنيم. سپس در قسمت Value آدرس زير را وارد مي کنيم:
http://wpad/wpad.dat
البته در صورت استفاده از wpad در آدرس فوق(wpad اول) بايد از قبل در DNS Server خود يک Alias براي ISA Server تعريف نماييم در غير اينصورت بايد بجاي استفاده از wpad از نام و يا IP مربوط به ISA Server استفاده نماييم.
نکته: پس از پارامتر wpad در آدرس تعريف شده بايد Port ي را که Automatic Discovery بر روي آن Publish مي گردد مشخص نماييم. براي مثال:
http://wpad:80/wpad.dat
Publishing Automatic Discovery: براي آنکه از wpad استفاده نماييم بايد بر روي Server يا Array مورد نظرمان Publish شدن Automatic Discovery را تنظيم نماييم. براي اينکار در کنسول ISA از Server يا Array مورد نظرمان Properties گرفته و در قسمت Automatic Discovery تنظيمات لازم را انجام مي دهيم.
نکته: اگر بخواهيم در LAT يک Client ( يعني فايل MSPLat.txt) تغييراتي ايجاد نماييم اين امر عملا" امکان پذير نمي باشد. زيرا پس از مدتي دوباره بر روي آن فايل Overwrite مي شود. بنابراين راه حل اين است که تنظيمات مورد نظرمان را در فايلي با نام LocalLat.txt انجام دهيم تا تنظيمات موجود در آن در صورتيکه با تنظيمات MSPLat.txt داراي اختلاف باشد بر روي آن Overwrite نمايد.
Packet Filtering
اگر در Enterprise Policy به Arrayها اجازه استفاده از Packet Filtering داده شود در قسمت Access Policy هر Array مي توانيم با استفاده از قسمت Packet Filteringا, Packet هاي مورد نظرمان را Filter نماييم. مزيت اين Filtering نسبت به Filteringي که به صورت Default در Win2k وجود دارد در اين است که مي تواند Portها را به صورت Dynamic باز و بسته کند. در مشخصات Packet Filtering هر Array و در Tab مربوط به Packet Filters تنظيمات زير وجود دارد:
1) Enable filtering of IP fragments:
بعضي از Hacker ها براي آنکه Packetهايشان شناسايي نشوند آنها را Fragment (تکه تکه) نموده و به کامپيوتر مقصدشان ارسال مي کنند. Packetهاي ارسالي پس از عبور از Firewall در مقصد مربوطه به يکديگر متصل شده و به کامپيوتر مقصد حمله کرده و صدمه وارد مي کنند.
با استفاده از اين Option مي توانيم از ISA بخواهيم تا جلوي اين نوع از Packetها را بگيرد.
توجه: دقت کنيد که با اين عمل جلوي تبادل Streamهاي Media نيز گرفته مي شود.
2) Enable IP Filtering Options:
در Header هر Packet مي توان Optionهايي را استفاده نمود که با استفاده از آنها دستوراتي به کامپيوتر مقصد داده مي شود. بعضي از Hacker ها از اين قابليت استفاده کرده و به کامپيوتر مقصد صدمه مي زنند. با استفاده از اين گزينه مي توانيم جلوي عبور چنين Packetهايي را بگيريم.
3) Log packets from ‘allow’ Filters:
با استفاده از اين قابليت مي توانيم از ISA بخواهيم تا از تمام Packetهايي که اجازه عبور به آنها داده شده است Log تهيه شود و با استفاده از اين Log اشکالهايي را که احيانا" در سيستمها رخ داده است تشخيص دهد.
Static Filter براي DMZ
براي آنکه کامپيوترهاي موجود در اينترنت بتوانند به Serverهاي موجود در DMZ متصل شوند بايد با Static Filter هايي که تعريف مي کنيم اجازه عبور Packetهاي مربوطه را که به Server هاي Publish شده موجود در DMZ ارسال شده اند صادر نماييم. براي اينکار بر روي IP Packet Filters کليک راست کرده و New و سپس Filter را انتخاب مي کنيم و Filter مربوطه را تعريف مي کنيم.
Intrusion Detection
بر روي ISA قابليت جلوگيري از 6 روش Hacking بصورت Builtin پيش بيني شده است که در قسمت Intrusion Detection (براي ديدن آن از IP Packet Filtering يک Properties بگيريد.) مي توانيم آنها را فعال کنيم.
۱) Windows out of band:
در اين روش Hacker ها به پورت 139 TCP متصل مي شوند. (اين پورت مخصوص NetBIOS Session Service است.) سپس Hacker با ارسال Packetهاي بيخود و مبهم يک شکاف امنيتي در Windows ايجاد کرده و Networking آنرا از کار مي اندازد!
2) Land:
در اين روش Hacker ها Packetهايي را ارسال مي کنند که در آن بگونه اي تغيير ايجاد کرده اند که کامپيوتر مقصد گمان مي کند که Packetها را خودش ارسال مي کند! و در اين ميان Hacker روزنه اي باز کرده و از آن نفوذ مي کند.
3) Ping of Death:
در اين روش Hacker کامپيوتر مقصد را با ارسال حجم زيادي از Packetهاي مخصوص Pingی (Echo ICMP) تحت تأثير قرار مي دهد و از آنجا که حجم اين Packetها زياد مي باشد، (مثلا" بجاي آنکه 64Byte باشد، 65536Byte است) Kernel buffer overflow شده و سيستم Crash مي کند!
4) IP half scan:
در اين روش کامپيوتر Hackکننده Ack کامپيوتر مبدأ را ارسال نمي کند. در عوض به آن پورتي از کامپيوتر مبدأ که در انتظار دريافت Ack مي باشد، Packetي ارسال مي کند که سبب باز شدن پورتهاي ديگر جهت سوء استفاده Hacker مي شود.
5) UDP Bomb:
در اين روش Hackerها Packetهاي UDP ارسال مي کنند که در آن Packetها اطلاعات غير منطقي وجود دارد و اين سبب ايجاد اشکال در کامپيوتر مقصد مي شود.
6) Port Scan:
براي آنکه يک Hacker بتواند Packetهايي را که حامل اطلاعات مخصوص Hacking مي باشد را به يک کامپيوتر ارسال نمايد بايد آنها را به Portهايي ارسال نمايد که کامپيوتر مقصد به آنها گوش مي کند. (منظور همان پورتهاي باز است.) براي اين منظور Hacker با استفاده از الگوريتمهايي پورتهاي کامپيوتر را Scan مي کند. در صورت فعال بودن اين گزينه ISA بطور خودکار Scan شدن Portها را تشخيص داده و جلو آنرا مي گيرد.
Creating & Managing Routing Rules
با استفاده از Rule Routing ها مي توانيم مسيرهايي را كه مي خواهيم با استفاده از آنها Client ها بتوانند به Data مورد نيازشان دست يابند، مشخص نماييم.
به صـورت Default يك Rule وجود دارد كه تمام درخـواسـتـها را به Internet ارسـال مي كـنـد ( اين Rule را نمي توان Delete كرد ). در صورت نياز مي توان Rule هاي بيشتري را نيز معرفي نمود. مثلاً مي توانيم يك Rule تعريف نماييم تا درخواست بعضي از Client ها جهت اتصال به بعضي از Site ها فقط با استفاده از Cache پاسخ داده شود و يا بعضي از درخواستها به يك ISA Upstream ارجاع شود.
ترتيب Ruleهاي اعمال شده بسيار مهم مي باشد. هرگاه درخواستي از يك ISA انجام شود، Rule ها به ترتيب الويت بررسي شده و مسير مشخص مي گردد.Rule Default همواره آخرين Rule خواهد بود.
Bandwidth Rules & Application Filters
با استفاده از Bandwidth Rules مي توانيم ميزان پهناي باند اختصاص داده شده به User ها جهت استفاده از Protocol هاي دلخواه را در هنگام اتصال به Site هاي مورد نظرشان كنترل نماييم. حتي مي توانيم اين تنظيمات را در ساعات خاصي اعمال نماييم.
اين عمليات با استفاده از Qosر( Quality of Service ) انجام مي گيرد.
بصورت Default يك Rule وجود دارد كه نمي توان آن را Delete يا Edit نمود. در صورت نياز مي توانيمRule هاي مختلفي را تعريف كنيم كه هر كدام از آنها مي توانند شامل پارامترهاي زير باشند:
1) Destination Set
2) Schedule
3) Specific users or groups
4) Protocol
5) Content Rule
6) Priority
Bandwidth Priorities
در Elements Policy مي توانيم اولويتهايي را جهت استفاده از پهناي باند بين 1 الي 200 تعريف نموده، و از آنها درRules Bandwidth استفاده نماييم.
الويتهاي تعيين شده با در نظرگرفتن Bandwidth Effective ميزان پهناي باند مورد نظرمان را مشخص مي كند. براي مثال اگر پهناي باند مؤثرمان 100 kbps باشد با توجه به اين مقدار و Priority هاي تنظيم شده، ميزان پهناي باند اختصاص داده شده مشخص مي گردد.
Bandwidth Effective
براي آنكه ISA بتواند با توجه به Priority هاي تعريف شده درRule Bandwidth ها پهناي باندي را كه بايد اختصاص دهد، تشخيص دهد بايد پهناي باند مؤثري را كه با استفاده از آن مي توانيم به Internet متصل شويم برايش تعريف نمائيم.
اگر Connection ما از طريق كارت شبكه است براي تعيين اين مقدار از قسمت Bandwith Rules يك Properties گرفته و ميزان پهناي باند مؤثر را تنظيم مي كنيم. اگر براي اتصال به Internet از خطوط Dial-up استفاده كنيم اين مقدار را در Properties هر Dial-up واقع در Elements Policy مشخص مي نمائيم.
نكته: همواره پهناي باند مؤثر قدري كمتر از آن مقداري است كه بنظرمان مي رسد. بعنوان مثال اگر با يك خط Dial-up با سرعت 33.600 به Internet متصل هستيم، پهناي باند مؤثر ما تقريباً 28 الي 30 kbps مي باشد.
ISA Application & Web Filters
در قسمت Extentions مي توانيم Packet ها را با توجه به برنامه اي كه از آنها استفاده مي نمايد، فيلتر نمائيم. در قسمت Application Filters بصورت default تعدادي فيلتر تعبيه گرديده است كه با استفاده از آنها مي توانيم امكان تبادل Packet هايي را كه مخصوص RPC , FTP , HTTP و... هستند برقرار سازيم.
در قسمت Web Filters بصـورت Default فيلتـري وجود ندارد. ولي در صورت نيـاز مي توانيم از برنامه هاي Third-Party استفاده كرده و پس از نصب آن از فيلترهـاي اضافه شده در اين قسمت استفاده كنيم.
Publishing
براي آنكه كامپيوترهاي موجود در اينترنت بتوانند به كامپيوترهاي موجود در شبكه داخلي ما منتقل گردند، از Publishing استفاده مي كنيم كه داراي مزاياي امنيتي و Rceverse Caching مي باشد. براي انجام اينكار ابتدا در Server properties يا Array در Tab مربوط به Incomming امكان برقراري ارتباط از خارج به داخل را فراهم مي كنيم وسپس با استفاده ازقسمت Publishing ، Webserver ياApplication Server هايمان را Publish مي كنيم.
با استفاده از قسمت Web Rublishing Rules مي توانيم Web Server هايمان را كه در شبكه داخلي قرار دارند، براي افراد و كامپيوترهاي مورد نظرمان Publish نمائيم بصورت Default يك Rule وجود دارد كه هرگونه دسترسي را منع مي نمايد.
نكته: ISA از Portهاي 8443 ، 8080 جهت Outgoing Connection و از Portهاي 443 ، 80 جهت Incoming Connection كه به ترتيب براي SSL و HTTP مي باشند، استفاده مي كند.
چگونگي اتصال يك كامپيوتر داخلي به Internet
زمانيكه يك Client تقاضاي اتصال به اينترنت مي نمايد، پس از آنكه درخواستش را به ISA ارسال نمود، ISA ابتدا Access Policy ها را جهت اجازه يا رد درخواست مربوطه بررسي مي نمايد. بدين ترتيب كه تمام Rule هاي موجود در Site & Content و Protocol Rules را كه Allow مي باشند با هم جمع كرده و سپس Rule هاي Deny را بر روي آنها اعمال مي كند. سپس درخواست انجام شده را با قوانين باقيمانده مقايسه مي كند. اگر اجازه داده شده باشد، درخواست مربوطه را انجام مي دهد. براي انجام درخواست مربوطه Bandwidth Rule و Routing Rule ها را استفاده مي نمايد، و در هنگام انجام درخواست فرستاده شده Rule هاي فوق تأثير مي گذارند.